Haftanın en iyi yapay zekâ ve yapay zekâ sanatı haberlerini gelen kutuna al — seçkin, kısa ve ücretsiz.
Ücretsiz. İstediğin zaman çık.
Bir arkadaşını seç ve bu haber hakkındaki görüşünü öğren
Gitar aksesuarları şirketi D'Addario, yapay zeka müzik üretim platformu Suno'yu bir tanıtım videosunda kullandığını doğruladı — ancak bu itiraf, kanıtların görmezden gelinmesinin artık imkânsız hale geldiği noktada, yaklaşık iki haftalık inkârın ardından geldi.
The Verge'a göre D'Addario'nun açıklamaları tartışma süresince değişti — önce düşük kaliteli ses dışa aktarımlarına, ardından eleştirmenlerin duyduğu karakteristik yapaylıkların olası kaynağı olarak Autotune gibi işleme eklentilerinin kombinasyonlarına işaret etti. Hiçbir açıklama, sesi işaretleyen kişileri tatmin etmedi. Sonunda şirket, kanıtların zaten ortaya koyduğunu doğruladı: Suno işin içindeydi.
Yapay zeka müzik dedektörlerinin ve dinleyicilerin yakaladığı özgün teknik imzalar, diğer sanatçıları ve markaları da tökezleten imzaların ta kendisi. Müzik üretim alanı henüz yeterince genç olduğundan Suno ve benzeri araçlar işitilebilir parmak izleri bırakıyor — eğitimli kulakların ve sınıflandırıcıların izole edebildiği perküsyon, vokal tını ve armonik doku örüntüleri. Suno'nun tam da bu nedenle filigran ekleme ve indirme sınırları getirmeyi planladığını açıkladığı, Suno bu planları duyurduğunda bu yıl burada ele alınmıştı. Bu filigranlar her dışa aktarıma yerleştirildiğinde, makul inkâr penceresi dramatik biçimde daralacak.
Bu, kısa bir süre içinde bir kamuya mal olmuş kişi ya da markanın yapay zeka müziği kullandığını inkâr edip ardından geri adım attığı ikinci dikkat çekici vaka. LA'li rapçi Fenix Flexin, Billboard Hot 100 single'ı «Rubberz»in yapay zeka üretimi olduğunu kesinlikle reddederek zaman geçirdi; ancak açık kaynaklı Treblo sınıflandırıcısı bunu doğrulayınca inkâr çöktü. D'Addario durumu bununla yakından örtüşüyor: bir marka, bir tanıtım materyali, bir şeylerin yanlış olduğunu fark eden bir topluluk ve ilk suçlama ile nihai itiraf arasında geçen birkaç haftalık boşluk.
Yapay zeka üretimi sesle çalışan içerik üreticileri için — ister kısa film müziği yapıyor, ister ürün demosu destekliyor, ister sosyal medya reeli oluşturuyor olsun — her iki vakadan çıkan ders pratik nitelikte: yapaylıklar artık tespit edilebilir durumda ve sınıflandırıcılar geliştikçe, filigran ekleme standart hale geldikçe daha da tespit edilebilir olacak. Yapay zeka kullanımını bir videonun jenerik yazılarına gömmek, doğrudan sorulduğunda aktif biçimde inkâr etmekten çok farklı bir sorumluluk riski taşıyor.
Markalar, maliyet ve hız gerekçesiyle yapay zeka üretimi müziği sessiz sedasız tanıtım çalışmalarına dahil ediyor — Suno ve rakipleri, bir stüdyo müzisyeninin maliyetinin çok küçük bir bölümüyle saniyeler içinde lisanslanabilir kulağa gelen bir parça üretebiliyor. D'Addario gitaristlere yönelik ürünler yapıyor; bu da bir gitar tanıtımında yapay zeka müziği kullanmanın görsel etkisini özellikle keskin kılıyor. Yapay zeka ses yapaylıklarını fark etme olasılığı en yüksek topluluk, tam da D'Addario'nun ulaşmaya çalıştığı topluluk.
Bu kitle örtüşmesi, müzisyenlere veya ses profesyonellerine yönelik içerik üreten her içerik üreticisinin aklında tutmaya değer. Açıklanmamış yapay zeka sesine tolerans, burada diğer sektörlerin büyük çoğunluğuna kıyasla çok daha düşük; tespit becerileri ise çok daha yüksek. Yapay zeka üretimi müziği proaktif biçimde etiketlemek — kısa bir tanıtım klibinde bile olsa — giderek artan ölçüde daha düşük riskli yol haline geliyor, daha yüksek değil.
Suno'nun yakında hayata geçireceği filigran sistemi, bir parçanın yapay zeka üretimi olup olmadığı sorusunu eninde sonunda kulak yerine makine tarafından yanıtlanabilir kılacak. O noktada D'Addario oyun kitabı — inkâr et, alternatif açıklamalar sun, kabul et — yapısal olarak kullanılamaz hale gelecek. Baştan ifşa etmek, geri tepmeyen tek seçenek olacak.