Sofia yaratıcıların neler üretebileceğini belirleyen parayı, politikaları ve platformları takip eder.
Haftanın en iyi yapay zekâ ve yapay zekâ sanatı haberlerini gelen kutuna al — seçkin, kısa ve ücretsiz.
Ücretsiz. İstediğin zaman çık.
Bir arkadaşını seç ve bu haber hakkındaki görüşünü öğren
New York Times'ın OpenAI ve Microsoft aleyhine açtığı telif hakkı davasından yeni açılan mahkeme belgeleri, bir Microsoft yöneticisinin yapay zeka veri kazımayı özel olarak "insanlık tarihinin en büyük emek hırsızlığı" olarak nitelendirdiğini ortaya koyuyor; üstelik her iki şirket de ücretli Times içeriklerinden eğitim veri kümeleri oluşturmuştu.
TechCrunch tarafından aktarılan belgeler, üst düzey Microsoft isimlerinin büyük ölçekli web kazımanın hukuki ve etik açıdan ne anlama geldiği konusunda hiçbir yanılsama içinde olmadığını gösteriyor. Bir yöneticinin kullandığı ifade — «insanlık tarihinin en büyük emek hırsızlığı» — tam da iç yazışmalarda yer aldığı için çarpıcı; bir hukuki dilekçede ya da belirli bir kitleye yönelik hazırlanmış kamuoyu açıklamasında değil. Bu tür bir dil, insanların izlenmediklerine inandıklarında ortaya çıkar.
«Yıkım döngüsü» çerçevesi de bir o kadar keskin. Ars Technica'ya göre iç e-postalar, yapay zeka sistemlerinin haber yayıncılarını devre dışı bırakmasının, bu sistemlerin bağımlı olduğu yüksek kaliteli veri akışlarını eninde sonunda yok edeceği konusunda uyarıda bulunuyordu; her iki şirketin de farkında olduğu ve yine de sürdürdüğü kendi kendini baltalayan bir döngü.
Gizliliği kaldırılan belgeler, kazımanın etik boyutuna ilişkin iç farkındalığı gün yüzüne çıkardıkça Microsoft ve OpenAI artan hukuki riskle yüz yüze geliyor.
Görsel: TechCrunch / TechCrunch AI
Yapay zeka görsel üreticileri veya metin modelleriyle çalışan herkes için bu araçların altındaki hukuki mimari her zaman belirsiz olmuştur. Bu dava tabloyu önemli ölçüde netleştiriyor. Times makalelerini çeken kazıma mantığının aynısı, Stable Diffusion, Midjourney ve ardıllarını eğiten devasa görsel veri kümelerini — LAION, Common Crawl türevleri — de besledi. Stability AI, 2023'te Getty Images ve görsel sanatçılardan oluşan bir gruptan benzer hukuki baskıyla karşılaştığında şirketin savunması kısmen kazımanın sektörde standart bir uygulama olduğu argümanına dayanıyordu. Bu Microsoft belgeleri, sektörün kendi yöneticilerinin bu argümanın sınırları olduğunu bildiklerini ortaya koyuyor.
Görsel model eğitimi açısından pratik riskler doğrudan. Mahkemeler, lisans olmaksızın ücretli veya telif hakkıyla korunan içeriklerin kazınmasının ihlal oluşturduğuna hükmederse — ve «hırsızlık» itirafları sanıklara yardımcı olmaz — sınır modelleri oluşturmanın maliyet yapısı değişir. Lisans anlaşmaları zorunlu hale gelir ve bu maliyet eninde sonunda aşağıya akar: API fiyatlandırmasına, platform abonelik kademelerine ve yaratıcıların erişebildiği modellere.
Bu yılın başında duyurulan Universal Music ve ElevenLabs lisanslı yapay zeka müzik remix platformu, kazıma sonrası model ekonomisinin nasıl görünebileceğinin bir versiyonunu temsil ediyor — haklar önceden müzakere ediliyor, gelir paylaşılıyor. Görsel üretim platformlarının aynı yönde hareket edip etmeyeceği büyük ölçüde bu davanın nasıl sonuçlanacağına bağlı.
Gizliliği kaldırılmış belgeler, gizli belgelerden farklı bir kategoridir. Mahkemeler bunları, kamuoyunun çıkarının sanıkların gizlilik taleplerinden daha ağır bastığına hükmettiklerinde açar; bu eşiğin kendisi bile yargısal şüpheciliğin bir işareti. NYT'nin hukuk ekibi artık sanıkların kendi sözleriyle, söz konusu eylemin zarar verdiğinin kabulünü kayıt altına almış durumda.
«İnsanlık tarihinin en büyük emek hırsızlığı.»
— Microsoft yöneticisi, iç yazışma (TechCrunch aracılığıyla)
Benzer veri akışları üzerine kurulu yapay zeka araçlarını kullanan yaratıcılar için soru artık hukuki riskin teorik olup olmadığı değil. Mahkemelerin ne kadar hızlı hareket ettiği ve bugün yapay zeka görsel üretimini destekleyenler dahil büyük platformların olumsuz bir karara dayanabilmek için yeterince lisanslı veri güvence altına alıp almadığı sorusu öne çıkıyor. NYT - OpenAI davasındaki bir sonraki esasa ilişkin duruşma, bu iç itirafların delil kullanımını sınırlamaya yönelik bir talep karşısında ayakta kalıp kalmayacağını belirleyecek.