Haftanın en iyi yapay zekâ ve yapay zekâ sanatı haberlerini gelen kutuna al — seçkin, kısa ve ücretsiz.
Ücretsiz. İstediğin zaman çık.
Bir arkadaşını seç ve bu haber hakkındaki görüşünü öğren
Sektördeki nadir kitap satıcıları endişe verici bir örüntü bildiriyor: baskısı tükenmiş ve bulunması güç kitaplara yönelik toplu siparişler ve ardından bu kitapların imha edildiğine dair kanıtlar — bu durum, yapay zeka şirketlerinin fiziksel metinleri özellikle eğitim verisi olarak taramak amacıyla edindiği şüphesini körüklüyor.
Ars Technica'nın haberine göre satıcılar, çoğunlukla aracılar veya sahte hesaplar aracılığıyla hareket eden alıcıların tek bir ortak özelliği paylaşan belirli, az bilinen başlıkların büyük miktarlarını sipariş ettiğini anlatıyor: bu kitaplar hiçbir yerde dijital formatta mevcut değil. Siparişler, tipik bir koleksiyoncunun durum, köken veya yeniden satış değerine gösterdiği ilgiden yoksun biçimde veriliyor. Kitaplar teslim ediliyor ve iz kayboluyor. Bazı satıcılar daha sonra kendi başlıklarının hiçbir yerde listelenmediğini fark etti — ne ikinci el piyasalarda ne de kütüphane alımlarında — bu da fiziksel kopyaların satın alımın ardından yalnızca ortadan kalktığını düşündürüyor.
Eğer gerçekten bu yaşanıyorsa, hukuki mantık son derece açık: fiziksel bir kitap satın almak o nesnenin mülkiyetini sağlar. Kişisel kullanım için taramak hukuki açıdan gri bir bölgede yer alır; ancak ardından imha etmek herhangi bir kopyalamanın kanıtını ortadan kaldırır. Bu, birçok yapay zeka şirketini yüksek profilli davalara sürükleyen web'den telif hakkıyla korunan metin kazıma stratejisinden çok daha savunulabilir bir hukuki konumdur.
Hedeflerin, Project Gutenberg'e, Internet Archive'a veya herhangi bir büyük dijitalleştirme projesine hiç girmemiş kitaplar olduğu görülüyor — niş akademik metinler, bölgesel tarihler, uzman teknik kılavuzlar, az bilinen kurgu eserler. Bunlar, yapay zeka geliştiricilerinin kamuoyu önünde doldurmak istediklerini kabul ettikleri mevcut eğitim veri kümelerindeki boşluklara tam olarak karşılık geliyor. Daha geniş ve daha nadir metin dağılımları üzerinde eğitilen büyük dil modelleri ve görüntü üretim sistemleri, uzun kuyruklu istemlerde ve uzmanlaşmış bilgide daha iyi performans gösterme eğiliminde — yapay zeka görüntü üretim araçlarını kullanan yaratıcıların giderek daha fazla talep ettiği türden nüanslı çıktılar.
Yapay zeka sanat yaratıcıları için aşağı yöndeki etki, bir model sürümü veya fiyat değişikliğinden daha az doğrudan olmakla birlikte gerçektir: bir modelin eğitim verilerinin genişliği ve özgüllüğü, neyi inandırıcı biçimde işleyebileceğini şekillendirir. Nadir tasarım tarihi, az bilinen mitoloji veya uzman el sanatları literatürü üzerinde eğitilen bir model, niş estetik istemleri yalnızca halihazırda çevrimiçi olanlar üzerinde eğitilmiş bir modelden çok daha güvenilir biçimde karşılar.
Nadir kitap sektörü küçük ve ilişki odaklıdır; bu da haberlerin hızla yayılması anlamına gelir. Satıcılar notlarını karşılaştırıyor ve bazıları satış sözleşmelerine tarama karşıtı maddeler eklemeye ya da profile uyan siparişleri — büyük miktarlar, duruma kayıtsızlık, belirtilmiş bir koleksiyon amacının yokluğu — doğrudan reddetmeye başladı. Diğerleri ise meslek kuruluşlarını uyarıyor.
Güçlük, atıfta bulunmakta yatıyor. Alıcılar nadiren kimliklerini açıklıyor ve aracı kullanımı belirli bir yapay zeka şirketini adlandırmayı neredeyse imkânsız kılıyor. Hiçbir büyük yapay zeka geliştiricisi bu uygulamayı doğrulamadı. Şüphe örüntü temelli olmaya devam ediyor: bağımsız satıcılar arasında ciddiye alınacak kadar tutarlı, ancak hukuki işlem için gereken belge izinden yoksun.
Bu durum, yapay zeka şirketlerinin eğitim verisi derlemek için neler yaptığına ilişkin daha geniş bir soru kümesinin yanında yer alıyor — web kazıma nedeniyle açılan davalar, telif hakkıyla korunan görsellerin kullanımına ilişkin anlaşmazlıklar ve C2PA filigranı gibi köken meta veri standartları üzerine süregelen tartışmaları zaten doğurmuş sorular. Fiziksel kitapların da bu tartışmalı çevrenin dışında olmadığı anlaşılıyor.
Uygulama büyük ölçekte doğrulanırsa, bu önemli bir tırmanmayı temsil eder: yalnızca mevcut dijital içeriği kopyalamak değil, bunu yapmak için fiziksel kültürel eserleri aktif olarak dönüştürmek ve yok etmek. Nadir kitap topluluğu o kadar küçük ki, iyi finanse edilmiş bir yapay zeka laboratuvarının mütevazı bir satın alma kampanyası bile telafi edilemez metinlerin erişilebilirliğinde ölçülebilir hasara yol açabilir.
